EY YARATILAN LARIN EN ŞEREFLİSİ İNSAN, NEDEN BU KADAR HIRS.

BİLMEZMİSİN Kİ BU DÜNYADA BİZLERE BAKİ KALACAK;

HOŞ BİR SADA, MUTLULUK,

HUZUR DEĞİL Mİ?

NE OLUR İNSANİ YANIMIZA KİMSENİN DOKUNMASINA MÜSAADE ETMEYELİM.

ÇÜNKÜ O BİZİM EN ÖZELİMİZ...

Şu yalancı dünyada ne makam kalıyor ne mal, ne de bir zamanlar kahkahalarla geçen o eski günler.

Bir vakitler hoş sohbetlerin yaşandığı sofralar, kapı önlerinde, duvar diplerinde, cami avlularında, kahvelerde, köy evlerinde sıra gecelerinde yaren sohbetlerinde, ahi meclislerinde edilen muhabbetler, çocuk sesleriyle dolan sokaklar şimdi yalnızca hatıralarda yaşıyor.

Zaman dediğimiz şey usul usul eksiltiyor insanı.

Önce çocukluğumuzu alıyor elimizden,  sonra bütün bedenimizi.

Oysa o çocukluk ta; ölümün ne olduğunu bilmediğimiz, kaybetmenin acısını, tanımadığımız en saf zamanlarımızdı.

Ne yarının korkusu vardı içimizde, ne de ayrılıkların yükü. Büyüdükçe öğreniyoruz hayatı.

Kayıpları, vedaları, içimize oturan sessizlikleri ve anlıyoruz ki; bazen hayatın en acımasız gerçeklerini büyük bir kederle kabullenmekten başka çaresi kalmıyor insanın.

Ama yine de bu dünyadan geriye hoş bir seda bırakabilmek, insan biriktirmek, anı bırakabilmek çok ama çok önemli.

Bir gönüle dokunmak, iyiliğe kapı açmak, vicdanı hür yaşamak bir hak ise iyi ve güzel yaşamak gerekmez mi? Hakkımız değil mi; kırmadan, incitmeden, sağlıkla, huzurla ve insan kalabilmenin güzelliğiyle ömür sürmek, hayatımızı idame ettirmek.

Çünkü günün sonunda geriye kalan; ne servet oluyor, ne de dünya telaşı.

Sadece insanların kalbinde bıraktığımız iz ve sızı kalıyor.

Hep diri ve canlı kalsın çocukluğumuz gençliğimiz canlar. Toprak alınca geri vermiyor.

Her şeyin en iyisini yaşamanız temennilerimle hayat hep yüzünüze gülsün    sevgili dostlarım.

Yaşama dair umutlarınız hiç eksilmesin. Saygılarımla.   21.05.2026

                                                                                     Sokaklarda sizden biri, sizin sesiniz.

                                                                                                    Hulusi Kazandere