İstanbul’da Darülfünununda Edebiyat bölümünde yüksek tahsilini tamamlamış olan Hüseyin Cemil fikir ve dimağı genç, yüksek bilgi ve ülküye mâlik bir kimsedir. Mütarekeden bir müddet evvel hastalanarak hava değişimi ile İstanbul’dan Antep’e dönmüştür. Daha sonra İngilizlerin Antep'e gelmelerine, memleketin vaziyetine ve Ermenilerin taşkınlıklarına karşı, kendisi gibi vatansever dostlarıyla müzakere ederek, bir gazete çıkarılması gerekli görülmüş ve memleket namına Hüseyin Cemil Bey'in imtiyazı altında “Ayıntab Haberleri" adıyla bir gazete çıkarılmaya başlanmıştır.
Dünkü gün tehcir edilen Ermeniler tekrar Antep’e döndüklerinde İngilizlerin de kendilerine yakın davranmasıyla büsbütün şımarmışlar. Beğendikleri Türk evlerini, İngilizlere, kendi evleriymiş gibi gösteriyorlar, bu evlerin asıl sahibi olan Müslümanlar tarafından zorla alındığını iddia ederek bu aileyi evinden barkında zorla dışarı attırarak kendileri oturuyorlardı. Bu sebeple zavallı Türkler, evinden barkından olarak, dışarı atılıyordu. Hüseyin Cemil, buna karşı İngilizlere yazı yazardı.

Ve yine Kozanlı Mahallesi’nde Ermeni gençleri duvarlardan aşarak gece Türk evlerine girerler ve Türk kızlarını kaçırırlardı. Veya ırzlarına geçerlerdi. Hüseyin Cemil, buna karşı da İngilizlere yazı yazardı.

Ermeniler, ölmüş bir Ermeni’yi kafası kesildiği halde bahçelere atarlar ve “Türkler kesti” diyerek, İngilizleri Türkler üzerine kışkırtırlardı. İşte Hüseyin Cemil Göğüş “Ayıntab Haberleri Gazetesi’nde bunlara karşı mücadele ederdi.

İngiliz işgal kuvvetleri komutanı bu gibi olayları yazan bu gazetecinin durdurulması için zamanın kaymakamına (Mutasarrıf Celal Kadri’ye) şikâyette bulunur. İngilizler Cemil Bey’in dayısı olan Seyyafzade Abdi Efendi’ye “Bu gazeteyi kapatın” baskı yaparlar. Cemil Bey’in dayısı olan Seyyafzade Abdı Efendi ise “Cemil, bu gazeteyi kapat başın belaya girecek” der. Bu tavsiyeler birkaç defa tekrar edilir. En sonunda Cemil Bey, dayısına şöyle der: “Eyyy bey, biz bugün de görevimizi yapmazsak ne işe yarayacağız.”

Fakat Cemil Bey, ertesi gün evine bile uğramadan çamaşır dahi almadan ve cebinde tek kuruşu olmadan İngilizlerin cemsesine bindirilerek Kolej’e götürülerek hapsedilir. Ve kimsenin kılı bile duymadan ertesi gün Mısır’da Kınetre şehrindeki esir kampına gönderilir.

Gazete ne oldu diye merak ediyorsanız? Hüseyin Cemil Göğüş’ün 1 Nisan 1920’de İngiliz esaretinden kurtularak Antep’e dönmesinden itibaren savaş ortamında Ahmet Muhtar Göğüş’ün başyazarlığında kimi zaman günlük kimi zaman iki veya üç günde bir yayımlanarak gizlice dağıtılmıştır. Halk üzerinde büyük bir etki yaratan gazete Ulusal Kurtuluş Savaşı programının ateşli bir savunucusu olmuştur.

KAYNAKLAR:
M. Oğuz Göğüş, İlk İnsanlardan Bugüne Çeşitli Yönleriyle Gaziantep
Uğurol Barlas, Gaziantep’in Yakın Tarihi Üzerine Araştırmalar, İstanbul, 2006
FOTOĞRAF
Zülal Göğüş Atay, Şehirlerin Gelini Arus-u Buldan, Gaziantep, 2016
Makale Mehmet Fatih Bozkurt Tarihçi Yazar